Jonge kinderen begrijpen tijd nog niet zoals volwassenen. "Vijf minuten" is voor een kleuter abstract, en de executieve functies (plannen, wachten, een doel vasthouden, van het ene naar het andere overstappen) ontwikkelen zich de hele vroege kindertijd door: onderzoek laat zien dat de prefrontale cortex, die aandacht, zelfregulatie en executieve functies regelt, een van de laatste hersendelen is die rijpen (Gogtay e.a., 2004).
Muziek is een ingang. Jonge kinderen volgen een liedje lang voordat ze de klok kunnen lezen, dus Razend Snel stopt de resterende tijd in de muziek zelf, een liedje dat versnelt naarmate het opraakt, terwijl een figuur en de Tijdschijf dezelfde voortgang laten zien.
Visuele timers zijn onderzocht, in kleine onderzoeken: met een zichtbare timer tijdens een toets op tijd waren kinderen van 7 tot 9 minder angstig en minder onoplettend, al veranderden hun scores niet (Hallez en Vallier, 2025), en één kind met een ontwikkelingsstoornis leerde met een visuele timer tot tien minuten te wachten (Grey, Healy, Leader en Hayes, 2009). Razend Snel zelf is niet onderzocht, en geen enkele timer vervangt de hulp van een volwassene.
Razend Snel is voor de dagelijkse routines van alle kinderen, met vooral peuters, kleuters en de eerste groepen van de basisschool in gedachten, en voor de grote mensen die hen helpen: ouders, leerkrachten van de kleuterklas en de onderbouw, en ergotherapeuten. Kinderen met autisme kunnen dezelfde gekoppelde signalen extra nuttig vinden om aan een taak te beginnen en van de ene activiteit naar de andere over te gaan. Kinderen met ADHD kunnen de gecombineerde signalen extra nuttig vinden om op gang te komen en de tijd te volgen terwijl ogen en handen bezig zijn met de taak. Veel gezinnen gebruiken het als overgangstimer: elke dag hetzelfde liedje voordat ze de deur uitgaan.